Historia potraw arabskich to część historii samych Arabów, nosi piętno triumfów i porażek, miłości i smutku. Dania utrwalają pamięć o ludziach dla których je stworzono, niekiedy nawet wkraczają do literatury jako przedmiot zachwytu poety.
Typowa uczta arabska zaczyna się słowem Bismillach (w imię Allaha) a kończy rytualnym "Dzięki Ci, Boże". Je się trzema palcami, a po jedzeniu należy oblizać palce. Dużym nietaktem jest wnikliwe przypatrywanie się innym ucztujących. Miłym gestem jest podsunięcie sąsiadowi jakiegoś dobrego kąska. Trzeba pamiętać, iż wspólnym obowiązkiem biesiadników jest prowadzenie miłej, lekkiej rozmowy, zachwalanie potraw i umiejętności gospodyni. W niektórych krajach arabskich kobiety nie biorą udziału w biesiadach.
Arabskie jedzenie jest różnorodne, łatwostrawne oraz barwne. W kuchni tej używa się mnóstwo warzyw, zwłaszcza bakłażanów, cebuli, papryki, marchewki, cukinii oraz oliwek kiszonych na wiele sposobów. Arabom smakuje wszystko co jest czerwone i pikantne, a na stole nie może zabraknąć oliwy z oliwek, pomidorów i harissy, czyli pikantnej pasty z suszonej ostrej papryki z dodatkiem gruboziarnistej soli i czosnku.
Specjałem kulinarnym jest barani łeb pieczony w piecu. Mięso nie skonsumowane od razu tnie się na cienkie pasy, suszy na sznurach i stosuje jako suszonkę.
Narodową potrawą jest kuskus czyli grysik z odpowiednio startych ziaren pszenicy, gotowany na parze z dużą ilością warzyw. Moży być również podawany na słodko z datktylami, rodzynkami i migdałami. Najbardziej popularnymi potrawami kuchni arabskiej jest:
BAKLAVA - ciasto przekładane siekanymi orzechami i miodem.
SCHORBA (czyt. chorba) -ostro przyprawiona, gęsta zupa z baraniną, makaronem, warzywami oraz dużą ilością miąższu pomidorowego.
BRIC - trójkąt z cienkiego ciasta smażony w głębokim tłuszczu lub wypełniony masą jajeczną i podany z kawałkiem cytryny.
CASSECROVTE - bagietka posmarowana harissą, garnirowana tuńczykiem i warzywami.
Kraje arabskie to korzenno-ziołowe królestwo, w którym przyprawy odgrywają bardzo dużą rolę, dodawane są niemalże do wszystkiego. Szafrab, kminek, sezam, cynamon, kurkuma, liczne odmiany pieprzu, harissa w proszku tworzą barwne kopczyki ciesząc oko na każdym targku obok stosów daktyli i fig.Nie sposób oprzeć się też łakociom, sporządzanym głównie ze zmiażdżonych migdałów, orzechów, sezamu i miodu. Z napojów króluje herbata z dodatkiem świeżej mięty. Ceremoniał jej parzenia zajmuje pół godziny, a jej ożywczy smak nie ma sobie równych.
Warto wspomnieć też o wierzeniach Arabów związanych z jedzeniem. Zółte dania i potrawy mają wprawić ludzi w śmiech, napawać ich szczęściem, zielone zachęcać do pomyślnych decyzji, czarne zaś zwiastują pecha (toteż czarny bakłażan nie jest ceniony). Afrodyzjakiem jest ciasto zawierające miód, imbir, a także syrop sporządzany z octu, czosnku, cynamonu, gałki muszkatałowej, kardamonu, języków wróbli, długiej papryki.
A oto przepis na ciasto arabskie.
Ciasto arabskie
Składniki
Przepis
składniki:
- 10 dag wiórków kokosowych
- 2 szklanki kaszy manny
- 1 łyżeczka cynamonu
- 1 torebka cukru waniliowego
- 3 łyżeczki proszku do pieczenia
- 1 szklanaka mleka
- 20 dag masła na syrop: - 2 szklanki cukru
- 1 szklanka wody
- 1 łyżeczka soku z cytryny
1. Kaszę manną, cynamon, kokos, cukier waniliowy i proszek do pieczenia wsypujemy do miski. Mieszamy. Dodajemy miękkie masło i mleko, wszystko wyrabiamy. 2. Ciasto rozprowadzamy na wyłożonej pergaminem blaszce, kroimy na niewielkie trójkąty lub kwadraty. 3. Blachę wstawiamy do nagrzanego do 180 stopni piekarnika i pieczemy ciasto ok. 45 minut. 4. Z wody, cukru i soku z cytryny gotujemy syrop. Upieczone ciasto zalewamy ostudzonym syropem. Wierzch posypujemy kokosem. Gdy syrop wsiąknie wyjmujemy ciastka z blaszki.
Ciasto jest słodkie ale bardzo dobre. Smakuje jak arabskie przysmaki, które jadłam będąc w Turcji czy Egipcie. Polecam wszystkim wielbicielom słodkości!
Przepis pochodzi z serwisu "Wielkie żarcie" http://www.gotowanie.wkl.pl/przepis2000.html